Nie chcąc zanudzać, opiszemy w skrócie co wyprawiamy z gliną od wydobycia aż do finalnego produktu.
Surowiec
Całość procesu rozpoczyna się od pozyskania gliny. Używamy materiału z terenów naszego regionu, Beskidu Ślaskiego np. Jaworze, Górki, Cieszyn. Ze względu na zamiłowanie do wyrobów z terenów Czech importujemy niektóre mieszanki właśnie z tamtąd.
Kolejnt etap to czyszczenie surowca poprzez płukanie i przesiewanie. Często stosujemy metodą sedymentacji polegającą na rozpuszczaniu gliny w dużej ilości wody i pozostawieniu na pewien czas. Po upływie odpowiedniego okresu muł opada na dno oddzielając się od niechcianych zanieczyszczeń.
Bardzo ważny etap to odchudzanie lub stłuszczanie poprzez dobór odpowiedniej proporcji szamotu, piasku od grubości 2mm do 0.2 mm jak również słomy i innych substancji organicznych. Mieszanki różnią się w zależności od zastosowania. Ceramikę kuchenna i użytkową wykonuje się z glin mocno odchudzonych. Dodatki podczas wypału spalają się pozostawiając wewnątrz ścian mikropory, które zapewniają odporność na zmiany temperatury. Naczynia stołowe wykonuje się z glin bardziej tłustych, odporniejszych na stłuczenie.
Mielenie i mieszanie gliny do uzyskania odpowiedniej konsystencji, to ostatnia czynność przygotowania surowca.
Formowanie
Wykonujemy następującymi technikami:
Ozdabianie
Pomysł na to aby uatrakcyjnić naczynia pojawił się zaraz po wynalezieniu ceramiki już w neolicie. Początkowo były to ryte wstęgi lub nakłuwane wzory geometryczne. Z biegiem czasu asortyment garncarza stale się poszerzał. Obecnie w naszych próbach odtwarzania wyrobów historycznych stosujemy następujące zabiegi:
Suszenie
To jeden z najistotniejszych, choć nie docenianych etapów. Dobór odpowiedniej temperatury i szybkości suszenia zapewnia, że naczynia nie pękają zarówno w czasie schnięcia jak i wypału. Suszenie naszych wyrobów odbywa się w pomieszczeniu lub, kiedy jest ładna pogoda dębieją pod wpływem słońca i wiatru.
Retusz
Często po suszeniu ujawniają się mikro pęknięcia lub dochodzi do odkształceń, które trzeba należycie opracować. Retuszujemy prace materiałami ściernymi, polerujemy, nadajemy odpowiedniej faktury powierzchniom. Poprawnie przeprowadzony retusz zapewnia naczyniom trwałość i estetykę.
Wypał biskwitowy
Wypał biskwitowy odbywa się w temperaturach od 650 stopni C do 850 stopni C, czasem wykonujemy wypał o dużo wyższej temperaturze, ale tylko i wyłącznie dla brązowej gliny. Uzyskujemy wtedy bardzo nietypowe właściwości a mianowicie glina ma tek mocny spiek, że nie przecieka po mimo braku szkliwa. Polecamy bardzo gorąco do wczesnośredniowiecznej ceramiki.
Szkliwienie
Proces polega na nałożeniu na powierzchnię warstwy mieszaniny tlenków metali o odpowiedniej grubości. Minerały podczas wypału roztapiają się, stygnąc tworzą odporną powierzchnię naczynia .Wszystkie szkliwa, jakie posiadamy w naszej ofercie są robione na zamówieni z odpowiednim doborem składników i odcieni do realiów historycznych.
NASZE SZKLIWA SĄ BEZ DOMIESZKI OŁOWIU
CAŁKOWICIE BEZPIECZNE W STOSOWANIU
Wypał ostry
Wykonuje się go tylko w przypadku ceramiki szkliwionej i kamionki. Kamionka to ceramika wypalana w temperaturach powyżej 1200 stopni C. Niestety kamionką często mylnie nazywa się inne wyroby wypalane w niższych temperaturach.
Wypał ostry odbywa się w temperaturze od 1100 stopni C do 1250 stopni C. Tak mocny spiek znacznie zwiększa wytrzymałość naczyń i sprawia, że nie nasiąkają. Tego typu wypał w Europie stosowano od XIII wieku.
Wszystkich, którzy chcieliby poznać tajniki naszej pracy bardziej dokładnie serdecznie zapraszamy do zadawania pytań.
Surowiec
Całość procesu rozpoczyna się od pozyskania gliny. Używamy materiału z terenów naszego regionu, Beskidu Ślaskiego np. Jaworze, Górki, Cieszyn. Ze względu na zamiłowanie do wyrobów z terenów Czech importujemy niektóre mieszanki właśnie z tamtąd.
Kolejnt etap to czyszczenie surowca poprzez płukanie i przesiewanie. Często stosujemy metodą sedymentacji polegającą na rozpuszczaniu gliny w dużej ilości wody i pozostawieniu na pewien czas. Po upływie odpowiedniego okresu muł opada na dno oddzielając się od niechcianych zanieczyszczeń.
Bardzo ważny etap to odchudzanie lub stłuszczanie poprzez dobór odpowiedniej proporcji szamotu, piasku od grubości 2mm do 0.2 mm jak również słomy i innych substancji organicznych. Mieszanki różnią się w zależności od zastosowania. Ceramikę kuchenna i użytkową wykonuje się z glin mocno odchudzonych. Dodatki podczas wypału spalają się pozostawiając wewnątrz ścian mikropory, które zapewniają odporność na zmiany temperatury. Naczynia stołowe wykonuje się z glin bardziej tłustych, odporniejszych na stłuczenie.
Mielenie i mieszanie gliny do uzyskania odpowiedniej konsystencji, to ostatnia czynność przygotowania surowca.
Formowanie
Wykonujemy następującymi technikami:
- Z kulki gliny – sposób na robienia małych form lub tworzenie elementów plastycznych większego naczynia.
- Wałeczków – jedna z najstarszych metod, stosowana od neolitu po dzisiejsze czasy. Bardzo dużą pracochłonność rekompensuje możliwością tworzenia dużych form nawet o nieregularnych kształtach.
- Taśmowo-ślizgowej na kole wolno obrotowym.
- Ślizgowa na kole szybkoobrotowym,
- Rzeźbienie techniką wałeczków,
- Rzeźbienie z pełnej bryły,
- Kształtowanie z masy lejnej,
Ozdabianie
Pomysł na to aby uatrakcyjnić naczynia pojawił się zaraz po wynalezieniu ceramiki już w neolicie. Początkowo były to ryte wstęgi lub nakłuwane wzory geometryczne. Z biegiem czasu asortyment garncarza stale się poszerzał. Obecnie w naszych próbach odtwarzania wyrobów historycznych stosujemy następujące zabiegi:
- Kanelowanie poprzeczne jednośladowe lub wielośladowe,
- Rowkowanie lub nakłuwanie,
- Żłobienia i rycia,
- Tworzenie doklejanych aplikacji z pojedynczych elementów lub całych listw plastycznych.
- Techniki rzeźby i płaskorzeźby,
Suszenie
To jeden z najistotniejszych, choć nie docenianych etapów. Dobór odpowiedniej temperatury i szybkości suszenia zapewnia, że naczynia nie pękają zarówno w czasie schnięcia jak i wypału. Suszenie naszych wyrobów odbywa się w pomieszczeniu lub, kiedy jest ładna pogoda dębieją pod wpływem słońca i wiatru.
Retusz
Często po suszeniu ujawniają się mikro pęknięcia lub dochodzi do odkształceń, które trzeba należycie opracować. Retuszujemy prace materiałami ściernymi, polerujemy, nadajemy odpowiedniej faktury powierzchniom. Poprawnie przeprowadzony retusz zapewnia naczyniom trwałość i estetykę.
Wypał biskwitowy
Wypał biskwitowy odbywa się w temperaturach od 650 stopni C do 850 stopni C, czasem wykonujemy wypał o dużo wyższej temperaturze, ale tylko i wyłącznie dla brązowej gliny. Uzyskujemy wtedy bardzo nietypowe właściwości a mianowicie glina ma tek mocny spiek, że nie przecieka po mimo braku szkliwa. Polecamy bardzo gorąco do wczesnośredniowiecznej ceramiki.
Szkliwienie
Proces polega na nałożeniu na powierzchnię warstwy mieszaniny tlenków metali o odpowiedniej grubości. Minerały podczas wypału roztapiają się, stygnąc tworzą odporną powierzchnię naczynia .Wszystkie szkliwa, jakie posiadamy w naszej ofercie są robione na zamówieni z odpowiednim doborem składników i odcieni do realiów historycznych.
CAŁKOWICIE BEZPIECZNE W STOSOWANIU
Wypał ostry
Wykonuje się go tylko w przypadku ceramiki szkliwionej i kamionki. Kamionka to ceramika wypalana w temperaturach powyżej 1200 stopni C. Niestety kamionką często mylnie nazywa się inne wyroby wypalane w niższych temperaturach.
Wypał ostry odbywa się w temperaturze od 1100 stopni C do 1250 stopni C. Tak mocny spiek znacznie zwiększa wytrzymałość naczyń i sprawia, że nie nasiąkają. Tego typu wypał w Europie stosowano od XIII wieku.
Wszystkich, którzy chcieliby poznać tajniki naszej pracy bardziej dokładnie serdecznie zapraszamy do zadawania pytań.
